vrijdag 30 maart 2018

Rollercoaster

Het was hier stil de afgelopen weken. Dit omdat er in mijn privéleven zoveel gebeurde dat ik echt geen tijd had om te bloggen. 21 februari werd mijn vader door de ambulance opgehaald en naar t ziekenhuis gebracht. Hij was dood- en doodziek. Letterlijk. De dokters konden echter niet ontdekken wat er aan de hand was. Ze hebben s nachts zijn darmen nog bekeken om uit te sluiten dat daar iets aan t afsterven was puur om t uit te sluiten. Stonden met de handen in t haar en een team van acht specialisten bespraken wat te doen. In eerste instantie dachten we maandag dat hij de griep had dinsdag was ie echter zo ziek dat mijn moeder de dokter heeft gebeld die dacht een longontsteking. Woensdag is mijn vader naar beneden gelopen we hebben nog geen idee hoe want hij kon eigenlijk niet op de benen staan. Hij gleed uit zijn stoel en mijn moeder kon hem er met geen mogelijkheid meer in krijgen. Ambulance gebeld en die namen hel meteen mee. Achteraf bleek dat zijn nieren toen bijna niks meer deden. De tong lag bijna zwart in de mond. Koorts bleef oplopen en s avonds zat ie al dik boven de 40 graden. S Nachts werd ik gebeld dat ze hem klaar maakten voor een operatie heb mijn vader nog even aan de telefoon gehad. Ongeveer 20 minuten later belden ze terug dat de darmen  ok waren. Hij is toen op de IC gelegd. Had een dialyseermachine aan en sonde in en volledig aan de beademing. En vanaf dat moment zijn we geleefd. Drie keer per dag ziekenhuis, we kregen zelf ook allemaal de griep tussendoor waardoor we niet naar t ziekenhuis mochten want dat was veel te gevaarlijk. Na een week was hij weer aanspreekbaar. Na drie weken mocht hij naar een andere kamer toe en einde van de week mocht ie mee naar huis. Nu ligt hij in de kamer totaal verzwakt in bed. Hij is zelf erg emotioneel want os van sterke man die alles aanpakte en deed veranderd in zeer hulpbehoevend. Mijn moeder moet hem wassen en de kleren aan doen want daar is ie zelf te
moe voor. Ook het feit dat ze niet weten wat hem zo ziek heeft gemaakt doet veel. Kun je het nu weer  verwachten? Mijn ouders hebben een hele grote familie - en kennissenkring. We hebben de eerste week meteen gecommuniceerd geen visite en ook nu alleen na afspraak.
Daarnaast werd ik op school verwacht voor oudste dochter. Tien minuten gesprek. Er kwam veel los ze zit al tijden niet lekker in haar vel en heeft allerlei nare gedachten. Mijn lijf dus gelijk weer in de aktie en naar de dokter. Ondertussen zijn we al bij de psychotherapeut geweest en gaan we aangeven dat we PMT voor haar willen. Dat is een training waarbij ze haar door sport en spel leren met gevoelens om te gaan en haar weer sterker op de benen zetten.
Ik heb de afgelopen weken vrij gehad dit omdat ik nog veel vrije dagen had staan en mijn baan heb opgezegd. De tijd was bedoeld om na te denken over wat ik nu echt wil gaan doen straks maar eerlijk gezegd is dit nu het laatste waar ik mee bezig ben. Mijn ouders en mijn gezin hebben me hard nodig.
Ondertussen merk ik dat ik zelf ook nog zaken te verwerken heb. Hier in huis is t momenteel echt het gezegde dat het een weerspiegeling is van de geest. Kom gewoon nergens toe en t is een bende wat energie vreet. Helaas kan t gewoon op dit moment niet.
Als ik iets aanpak draai ik me om en is de chaos op een andere plek weer groter. Manlief is bij zijn nieuwe werkgever de hele week van de tent af doet zijn best in t weekend om er te zijn.
Vandaag een extra vrije dag voor de kids hoop dat ik wat uit mijn handen kan krijgen.
Morgen gaan we op de camping de tent ervoor zetten. Mocht het weer wel ineens beter worden hebben we dan de mogelijkheid om daar lekker te genieten. En het scheelt ook veel rommel in de schuur. Beetje bij beetje zal alles wel op de plek terecht gaan komen. Het heeft tijd nodig....

donderdag 1 februari 2018

Financiële keuzes maken

Momenteel ben ik druk bezig met t nadenken over wat wil ik. Hoe en waar wil straks werken en hoeveel uur per week? Is het mogelijk om zelf iets vanuit huis op te starten en zo ja wat dan? Qua opleiding zou ik iets kunnen gaan doen met coaching en/of de financiële en verzekeringswereld. Wellicht een combinatie van beide. Zit nu sterk te denken aan budgetcoach. Daarnaast lijkt t me te gek om een eigen boek uit te brengen waarin ik mensen houvast kan bieden zodat ze zelf hun eigen situatie weer recht kunnen trekken.
Een andere vraag die momenteel veel in mijn hoofd speelt is wat ga ik doen met t geld van mijn opstapregeling? Al met al verwacht ik een 20.000 euro netto te ontvangen. Daarnaast heb ik nog een spaardeposito van 10.000 euro die ook dit jaar vrijvalt. Stop ik t gewoon allemaal in de hypotheek of is t wijzer om in iets anders te investeren daar ik mijn rente dit jaar opnieuw kan kiezen en dus op ong 2,5% uitkom. Denk dat er dan betere manieren van investeren zijn. Wat me bezig houdt om t niet in de hypotheek te stoppen is een voorbeeld van een collega. Zij wordt waarschijnlijk ontslagen, haar man is twee jaar geleden plots overleden. Zij is nu 60 en krijgt veel minder dan mij mee, woont in een kast van een huis dat aan de straatstenen niet kwijt te raken is en kan geen kant op nu. Al t geld zit vast in haar woning. De kans is groot dat er ook voor haar alleen een plek ver weg is en dit lukt dan weer niet omdat ze ook nig een dochter heeft die een handicap heeft en die ze moet verzorgen als ze niet ip de dagopvang is.
Maar ja waar gaan we dan in investeren? Stacaravan voor de verhuur? Hier zit ook het nodige extra werk aan vast die heb ik wel als ik thuis zit maar echt niet als ik er weer een baan naast heb.
De aandelen waar al twee jaar niks mee gebeurde beginnen weer op te lopen. Vorige week pakte ik 100 euri en blij dat ik was. Blijkt rat ze nu al 500 meer waard zijn. Jammerdebammer.
Een ander pakketje van 250 stuks is de afgelopen week elke dag 100 euro meer waard geworden. Moet nog een paar dagen voordat ik quitte sta met de aankoopwaarde.
Verder vind ik het lastig om er een goed doel voor te vinden. Er staat al voldoende op de spaarrekening om het eea op te kunnen vangen.
Toch maar wat door broeden..

donderdag 18 januari 2018

T kan vreemd lopen

Zo een tijdje niks gepost en dan nu ineens redelijk veel te vertellen.
Waar ik in de vorige blog al aangaf dat er een reorganisatie aan zat te komen en ik weer in de onzekerheid zat over baanbehoud zijn de kaarten geschud. En ik ga zelf aangeven dat ik vooraan in de rij wil staan met een opstapregeling. Waar ik dit een aantal maand geleden nog nooit had bedacht weet ik nu heel zeker dat ik niet ga wachten op het moment dat ze zeggen dat ik moet gaan maar zelf de keus gemaakt dat t genoeg is geweest. Ik kan me niet vinden in de toekomstplannen van het bedrijf  ben er van overtuigd dat de klant niet meer gaat krijgen wat die verdiend en wil me er niet met een Jantje van Leiden af moeten maken terwijl ik van mening ben dat de klant een goed en gedegen advies nodig heeft.
Sinds ik het besloten heb begin ik als een malle te dromen wil ik ineens alles in huis 360 graden omdraaien kortom mijn hele leven staat even op de kop.
Op de vraag wat ga je doen? Heb ik werkelijk geen flauw idee. Vlieg alle kanten op. Als eerste wens ik tot rust te komen en weer mijn eigen ik te worden. Tijd voor mij en voor mijn gezin te kunnen nemen. Hoe het voelt? Over t algemeen als een opluchting en een bevrijding met hier en daar een depri moment vanwege de onzekerheid wat nu.
Maar weet zeker dat ik er weer ga komen en waar dat zien we dan wel weer.
Jullie horen....

zaterdag 30 december 2017

Terugblik op het afgelopen jaar

Ik kan me echt niet voorstellen dat er al weer een jaar voorbij is gegaan.
Wat is het voorbij gevlogen. Het begon voor ons in het nieuwe jaar met de aankoop van een caravan en het zoeken naar een leuke camping. En echt die hebben we gevonden. Net over de grens bij Hardenberg. Een leuke camping die net weer is beoordeeld en nu een vier sterren camping is geworden. We hebben er het afgelopen jaar veel leuke dingen als gezin gedaan en mooie momenten beleeft. Nieuwe mensen leren kennen en kennelijk bevielen we ook als buren, want ondanks dat we afscheid hadden genomen omdat de buren volgend jaar echt naar een andere plaats wilden mailden ze een aantal weken geleden dat ze toch ook nog weer een week naast ons wilden komen staan.
Op werk liep alles zijn gangetje bij mij, moet zeggen dat ik nog steeds niet helemaal de draai heb gevonden, maar doordat ik er nu in berust dat t niet meer zoals mijn oude afdeling zal worden en ik wel een fijne band heb gekregen met een aantal collega’s ga ik momenteel niet meer met tegenzin naar t werk. Na de zomervakantie ging onze jongste naar school. Ze gaat er elke dag met heel erg veel plezier naartoe, maar haar spraak blijft echt achter. Gelukkig komt er nu elk moment iemand speciaal voor haar in de klas en is ze ongeveer drie weken helden samen met vier andere kinderen in een instroomklas terecht gekomen. De afgelopen weken bestelde dit dat de juf vijf of minder kinderen hoefde te begeleiden. En dit heeft haar al enorm goed gedaan. Het is een vrolijke spontane meid die t met iedereen kan vinden gelukkig. Maar het is wel lastig als je geen peuterspeelzaal hebt gehad en je komt ineens in een klas met dertig andere kinderen terecht.
Mijn man liet de eerste dag van de zomervakantie weten dat ie t verre reizen naar zijn werk toch echt niet meer zag zitten had de zaterdag erop een sollicitatiegesprek en heeft t nu goed naar zijn zin. Hij is nog steeds wel erg veel van huis maar krijgt zelf veel meer rust nu.
Het najaar is eigenlijk een beetje langs me heen gegaan. We hebben tot aan de kerstvakantie genoten op de camping en daarna merkte ik dat ik moe was in t weekend en was t vooral zien dat we bijkwamen van de rest van de week en de ballen hoog konden houden.
Voor t nieuwe jaar wens ik mezelf meer rust en regelmaat toe en dat ik meer leef en voel. Daar bedoel  ik mee dat ik me weer meer bewust ben van wat ik aan t doen ben en minder op de automatische piloot leef.
Veel zaken die ik had willen doen zijn er dan ook bij in geschoten.
Voor het aankomende jaar wil ik daarom ook meer focus zien te krijgen. Ik merk dat ik echt last krijg van alle spullen in mijn huis. We hebben erg veel voorraad. Niet alleen qua eten maar ook qua kleding, badhanddoeken etc etc.
Heb voor mezelf al een plan bedacht om er op een wellicht leuke manier vanaf te komen. Ik ga proberen om 365 dingen te verkopen dit jaar. Het mag van alles zijn grote dingen maar ook kleine en elke (halve) euro is er een. Ik heb voor de kleding van mijn jongste dochter iemand kunnen vinden die erg blij is met haar kleren. Dit maakt t voor mij makkelijker om ergens afstand van te doen.
Mijn tweede doel is halverwege t jaar de hypotheek. Ik denk eraan om alles weer op aflosvrij te zetten als de rentebedenktijd ingaat en dan zelf t geld dat ik per maand daarmee ga besparen in te lossen. Behou t fiscale voordeel dat heb ik al laten onderzoeken. Het scheelt me maandelijks schrik niet bijna 1000 euro als ik t kan omzetten. Hier blijf ik nog even op broeden het heeft geen haast ik kan eerst twee delen twv 75000 tegen een lagere rente wegzetten en daar dan eens flink mee aan de slag gaan om af te lossen. Het afgelopen jaar hebben we niet al teveel afgelost op de hypotheek. Dit komt puur doordat ik er geen focus meer op had. Einde van het jaar kwam man met allerlei mankementen die veel geld zouden kosten aan zijn auto. En dus besloten we om nu voor een andere auto te gaan die iets jonger is maar 100000 km minder op de teller heeft staan. Hopen dat dit een mooie investering blijkt te zijn. De jongste dochter is maar wat trots op haar vaders Kia Io.😂.
Daarnaast wordt het voor mij ook een spannend haar qua werk. Er zit een grote reorganisatie aan te komen en de kans is erg groot dat ik buiten de boot zal gaan vallen en afscheid moet gaan nemen na 16 jaar. En ik moet zeggen dat ik niet weet of ik het erg zal vinden. Misschien is het ondertussen wel tijd voor een nieuwe move. Ik ben in mijn hoofd al wel aan t nadenken wat ik allemaal leuk zou vinden om te doen of welke kansen me er geboden worden mocht ik op straat komen te staan. Er zijn nog wat punten waar ik met mezelf aan de slag moet. Die schuif je elke keer op naar later maar moeten een keer aangepakt gaan worden.
Kortom ik heb de nodige plannen, hoop dat ik volgend jaar gezond blijf zodat ik er in ieder geval een aantal kan doen slagen.
Wens jullie alvast een fijn uiteinde toe en een fantastisch nieuwjaar met iedereen die jullie lief is.

maandag 11 december 2017

Sneeuw

Vanmorgen een uur eerder vertrokken naar mijn werk. Want sneeuw op komst en slechte weersvoorspelling. Gelukkig viel het allemaal mee zolang je de grote weg maar nam en die nam ik want anders heb ik aan beide kanten van de weg een hele brede sloot.
Toen ik vanavond terug reed was t echt pet. De hele weg treintje rijden met een snelheid van 20 km per uur. En ondertussen verkrampen want t was nog glibberen en glijden.
Beetje verkeerd ingeschat dus. Ik keek de hele middag naar de snelweg waar t verkeer met normale snelheid voorbij kwam. Aan de andere kant is de n-weg en dit was dus hele andere koek.
Morgen nieuwe ronde, nieuwe kansen.
Heb wel even de sneeuwchallenge uitgeprobeerd.
Gemist hier meer info😂 helaas kreeg ik geen duidelijke afdruk. Ga maar interen op mijn voorraad, mocht ik insneeuwen heb ik voorlopig geen probleem er is genoeg.
Misschien dat ik morgen nog even de vriezer ontdooi. Spul kan nu mooi even naar buiten.
Doe allemaal kalm aan... Hoop dat dit bericht minder spelfouten bevat, hen erg mijn best gedaan maar kan niet wachten totdat ik weer in de app kan tikken. Want dan heb ik t veel duidelijker.

dinsdag 14 november 2017

Das niet echt handig

Afgelioen zaterdag des ik een update met mijn IPhone helaas is het daardoor voor me niet meer mogelijk om de blogger app te gebruiken. Lastig want ik had er zo fijn en zo snel mijn weg mee gevonden. 
Ben er nu via de cookies alsnog in gekomen maar das met een omweg en dan is de Loo me er persoo lijk wat sneller af.
Wil toch graag even vertellen over mijn weekend. Het was weer tijd voor het weekendhuisje met schoonzus. Zoals elk jaar wilde we naar de mega rommelmarkt in de Brabanthallen. Ik had al een kamer geboekt in het Bastion hotel in Eindhoven dot omdat den Bosch voor t weekend al redelijk vol zat en ik geen 100 euro voor de kamer wilde betalen. We gaan s avonds altijd in Eindhoven naar t casino toe dus besloot ik daar te kijken. Voor 54 euro waren we klaar. Wel zonder t ontbijt maar er stond een koelkast op de kamer dus die hebben we meegenomen. Overdag zijn we nu eens een keer Eindhoven in gegaan het was wat anders maar ik miste op de een of andere manier de sfeer van den Bosch. D avonds gingen we naar t casino, eerder was ik daar helemaal wild van maar t kan me steeds minder bekoren. Was dan ook blij dat we na twee uur naar de kamer toe gingen. De volgende dag was de rommelmarkt de entree was verhoogd naar wen bedrag van 11 euro! Per persoon. Daar moest ik wel even van slikken. Toch gingen we naar binnen toe want t stond op de planning en we kwamen er altijd met een auto vol spullen weg. 
Dit jaar liepen we en ik merkte dat ik tafel naar tafel voorbij liep. Handelaar Handelaar Puwe meuk van tien jaar terug Handelaar. Op een gegeven moment keken we naar beide kanten tegelijk. We vlogen daadwerkelijk door de paden heen. Gaf aan mijn schoonzusje aan dat we nig nooit zo snel er door konden lopen. Normaal gesproken moeten we echt aanmaken om ervoor te zorgen dat we alles hadden gezien. Nu stonden we om 13 uur al buiten. Dik vier uur eerder dan normaal. We hebben afgesproken volgend jaar nog een keer een poging te wagen en als t dan nog zo is ingedeeld en de prijs hetzelfde is gebleven dan gaan we een andere oplossing zoeken voor ons weekend weg.
Wat ik uiteindelijk kocht was een paar splinternieuwe schoenen voor de
jongste. Twee paar broeken voor de oudste en een klein zwart leren tasje die me vorig jaar kapot was gegaan in Den Bosch. Oh ja en een winterjas voor de jongste. Hierdoor kwam de totale ‘schade’ voor de rommelmarkt op 24,50 euro. Toen we buiten stonden wilden we nog niet naar huis. Dit was veel te vroeg. We zagen dat Den Bosch nog open was en besloten dan maar naar de binnenstad te gaan. Helaas voor ons ging t nadat we wat gegeten hadden regenen en dus was t plezier er snel vanaf.
Terug naar de auto en huiswaarts. We waren om half zes weer thuis. Kon ik toch nog even lekker van de kids genieten en van mijn man.
Ik merk dat ik minder dingen mee mijn huis in sleep. Zet nu ook regelmatig iets op de weggeefhoek onder t mom van weg ermee daar hoef ik niet meer voor te zorgen. Benieuwd of t tijdelijk is of dat er inderdaad een verandering in mij plaats vindt.

dinsdag 7 november 2017

Zelf geurzakjes maken

Ik heb vorige week een boodschappenpakket gewonnen bij onze plus. Het was de eerste keer dat ik daadwerkelijk iets won via Facebook. Blij haalde ik t pakket dan ook op. Bijna alles komt hier op en wat ik echt niet kan gebruiken heb ik al aan iemand weggegeven die er wel gebruik van maakt. Er zat ook een probeerzakje unstoppables in. Dat zijn een soort halve erwtjes die je was een geurboost zouden moeten geven. Dit bracht me in herinnering dat ik deze ook zelf al in grote pot in Duitsland gekocht in een aanbieding voor 5 euro. Had ze tot dan toe eenmalig bij de was gedaan maar ik moet zeggen dat ik er niet erg blij van werd.
Het kleine zakje dat in de doos zat heb ik vanmorgen in een klein cadeauzakje dat ik op Ali express per 50 heb besteld gedaan en die onder de wasbak in t toilet gehangen. En toen ik thuiskwam rook t heerlijk in de gang. Heb net nog wat zakjes gemaakt die ga ik her in der in huis ophangen. Er hangt er nu ook een aan mijn nachtlampje. Heerlijk zonde om ze te verwassen.

maandag 30 oktober 2017

Weekend weer voorbij gevlogen

Pfff wat een kort weekend hadden we voor mijn gevoel. (En dit terwijl we nog wel een uur extra hadden)
Vrijdagavond was mijn man rond acht uur  thuis en dan begint voor mijn gevoel echt t weekend. Aangezien we elkaar doordeweeks niet meer zien is het echt uitkijken naar dat moment. 
Om dan na een uur erachter te komen dat je beiden erg moe bent en eigenlijk niets meer wil dan samen bankhangen.
Zaterdag moest onze voortent nog van de caravan gehaald worden. Aankomende zaterdag mag hij nl. In de stalling. We hebben onze kinderen bij mijn ouders en bij mijn schoonzus gestald en gingen op tijd op pad. We hadden veel geluk met t weer het was fris maar droog. Er stond wel erg veel wind. We hebben snel zoveel mogelijk spullen on de aanhanger gezet en wat op de camping kon blijven in de caravan geladen. Een paar stoelen buiten en de tuintafel ook. We begonnen met t leeghalen van t keukenblok. Ook hier werd de verdeling tussen aanhanger en caravan gemaakt. Daarna begonnen met de tent. Het viel ons reuze mee, alleen de flappen waren vies met zand. Die moesten dus allemaal schoon. We bikkelden door en na vijf uur waren we helemaal kapot, overal spierpijn en we merkten dat t concentratievermogen ook weg was. We zwalkten er letterlijk over. De laatste stukken hebben we dan ook enigszins afgeraffeld waren er helemaal klaar mee. Tent is ook meegekomen naar huis met t idee t nog een keer netjes over te doen. Toen we naar t toilet liepen om onze handen te wassen begon t te miezeren. We waren precies op tijd. Blij toe. We aten nog een heerlijke Duitse schnitzel en haalden de kids weer op. We waren werkelijk kapot moesten elkaar wakker houden in de auto. Wilden de verwarming warm voor de spieren maar koud omdat we zo moe waren. Thuis nog even met de kids op de bank geploft en omdat mijn moeder de jongste in bed had gelegd smiddags zijn we on tien uur s avonds nog heerlijk met zijn allen in bad gekropen. Daarna voelde je de spieren kalmeren. Mijn man had voor ons nog een lekker wijntje meegenomen en voor de kids ook nog wat lekkers. Uit bad door naar bed en ik denk dat ik sliep voordat mijn hoofd mijn kussen raakte.
Zondag geen spierpijn meer maar we konden de moed niet opbrengen om de tent weer verder te doen. Mijn man heeft hem dan ook in de schuur gelegd en verder hebben we kalm aan gedaan zondag

woensdag 25 oktober 2017

Schrikken en dierentuin

Maandagnacht werd ik wakker van mijn jongste dochter, ze gierde als een zeehond en probeerde tegelijk te huilen. Wat ik ook probeerde ik kreeg haar niet kalm. Dacht zelf gelijk al aan kroep maar was alleen thuis en de oudste lag naast mij te slapen , want dat vindt ze echt een traktatie on de vakantie. De jongste keek me met grote bane ogen aan en ik observeerde haar beetje warm maar geen echte koorts en door haar eigen paniek kwam ze er niet uit. Toch maar even de huisartsenpost gebeld en daar gaven ze me als tip ga naar buiten met haar of zet de douche heet aan en blijf met haar in de vochtige ruimte. Ze gaf tijdens t gesprek aan dat ze moest plassen en ik tilde haar uit bed en liet haar zelf naar de badkamer lopen. Hierdoor had ze waarschijnlijk haar aandacht ergens anders bij en werd ze zelf rustiger. Dit gaf ik ook door aan de telefoon. De assistente was heel erg aardig en gaf me aan  dat ze snapte dat ik enorm geschrokken was.. ik moest haar wel goed in de gaten houden want als ze zou beginnen met kwijlen ofzo dan moest ik meteen weer bellen..
Ondertussen gaf dochter aan dat ze weer naar bed wilde en terwijl ik de  boel een beetje aan t opruimen was in de badkamer liep ze regelrecht naar haar kamer en klom in bed kroop op haar knieeen en viel zo in slaap. Ze was echt bekaf de schat. Ik besloot haar vijf minuten op de kamer te observeren. Ze sliep wel heel onrustig maar merkte dat ze diep weg was. Na 5 minuten ben ik naar mijn eigen kamer gegaan met de deur open. Elk kwartier een check en na ruim een uur toen ik ervan overtuigd was dat ze rustiger sliep ben ik zelf ook weer in slaap gevallen . Nog nooit zo blij geweest met haar lokroep. Mama!! Ikke sassen! Bij haar bed aangekomen kwebbelde ze alweer vrolijk erop los. Ikke nie ziek. Ikke beter. 

Dan de dag. Aangezien er verder niets aan de hand meer leek ben ik dus zoals eerder al afgesproken  met de meiden naar dierentuin Amersfoort geweest. Dit met de gewonnen kaartjes van de postcodeloterij. Helaas miezerde het de gehele dag. Alle ramen waren daardoor licht beslagen en tel daarbij op dat veel dieren ook vanwege de regen onder een afdak of in hun hol trokken en je snapt dat het niet de meest leuke dag is geweest. Ik moet zeggen dat ik het park op zich  ook niet erg fraai aangelegd vond. En daarmee bedoel ik dan de bossage om de verblijven heen. Dit had allemaal wel wat leuker gekund . De jongste zijn vooral de groep apen bij gebleven. Persoonlijk vond ik de baby olifant en de giraffen het leukst. 
De oudste wilde op een gegeven moment door een dinopark heen. Ze was de enige en we mochten toen een uur wachten totdat ze terug was. Half uur rij en half uur dinotour. Ze vond t wel leuk dus blij dat ik het haar heb gegund. We liepen daarna naar de uitgang en reden vier uur naar huis bij Amersfoort begon de file net een kleine tien minuten vertraging opgelopen  kwamen we thuis.

maandag 23 oktober 2017

Superleuke avond

Gisteren na een ochtend en voormiddag bankhangen kreeg ik t op de heupen. Ik wilde eruit wat leuks doen met t gezin.
We hebben deze week herfstvakantie maar helaas kan mijn man geen enkele dag vrij krijgen. En daar baalde ik enorm van. Ik was wat aan t rondkijken op internet en vond via social deal een actie waarbij je een uur kon bowlen en pizza kon eten voor 9,95 euro p.p.
Vroeg aan mijn man wat hij van t idee vond nadat ik had gezien dat er nog plek was dezelfde avond om 20 uur. Man had er ook wel zin in en stelde voor dat we broer en schoonzus dan ook mee zouden nemen. Die gaan zelf niet zo vaak erop uit omdat ze de financiële middelen er niet voor hebben. Zij hadden wel zin om mee te gaan en ik regelde de kaartjes. Er was keuzen uit zes soorten pizza en uit twee soorten pasta's. We kozen allemaal voor een pizza die we allemaal goed vonden smaken. Bij het eten namen we allemaal 2 glazen drinken en daarna gingen we bowlen. Bij het bowlen namen we nog koffie en voor de kids een glas fris. Al met al waren we voor zes personen uiteindelijk 100 euro kwijt. Ik moet zeggen dat we allemaal enorm hebben genoten en de jongste kwam vanmorgen uit bed met de vraag wanneer we weer gingen dus die heeft zich ook prima vermaakt.
Voor aankomende week staat er nog een dagje dierentuin op de planning die hebben we gewonnen met kaartjes van de postcodeloterij. Ook erg veel zin in. Die dag nemen we eten en drinken mee zodat de schade die dag mee zal vallen. Verder ga ik met mijn moeder nog een dagje kringlopen. En ik wil in huis aan t opruimen. Lekker cocoonen in ons eigen huis. Heb er zin in.