maandag 30 november 2015

Druk weekje voor de boek

Met een energiepeil van 0,0 de nieuwe week in. Ik mag drie dagen werken deze week. Het wordt steeds lastiger, op 16 december hoor ik of ik volgend jaar nog een plekje heb. De collega's om me heen gaan langzamerhand weg, zij hebben nog geen vaste aanstelling en willen ook geen drie uur reizen per dag. Dat maakt het er voor mij emotioneel persoon niet makkelijker op. 
Tel er de baan van manlief bij op die elke avond momenteel onderweg is en me dus ook niet even kan ondersteunen in de negatieve gevoelens en ideeën die door mijn hoofd flitsen.
Volgend weekend hebben we en Sinterklaas en de verjaardag van dochterlief op zondag dus dat wordt weer rennen en vliegen.
We moeten t maar even dag voor dag bekijken. De oudste dochter heeft vannacht bij ons geslapen, want ik mag vanmiddag beginnen. Aangezien ze aangeeft een beetje klaar te zijn met het slapen bij oma en opa slaapt ze nu bij ons. Blijven er twee nachtjes bij oma over voor haar deze week. Ze mag woensdag mee naar Sinterklaas bij t vrijwilligerswerk van opa en oma. 
Ik heb van t weekend al eten gekookt en ingevroren. Lekkere goulash. Ik maak t in porties in de vriezer en dan kan ik als ik echt niet meer kan voor mijn gevoel de zakjes eruit trekken. 
Heb van de week ook mijn eindejaarsbeoordeling, het mag geen verrassing zijn maar toch vind ik het weer spannend. Ligt ook wel aan mijn leidinggevende die is nl niet altijd even transparant en eerlijk. 
Ik ga eens even wat doen nu ik nog enigszins mijn beentjes voel. Ik moet het nog uitzingen tot de 16e want de laatste twee weken van het jaar heb ik vrij genomen. Nu nog zorgen dat ik voor die tijd in de ontspanmodus kom. Want overspannen thuis komen is helaas ook niet de bedoeling en merk aan mijn lijf dat ik op t randje aan t balanceren ben. Huilbuien, overal trillende spieren, niet uit mijn woorden kunnen komen. Slecht slapen, wazig zien 's avonds. Kan t allemaal niet ontkennen maar die drie laatste weken wil ik volmaken. Moet nog vijf dagen aan de bak, heb nog een dag een cursus en ga nog een dag vrijwilligerswerk doen in de baas zijn tijd.

3 opmerkingen:

Anoniem zei

Laat de baan voor wat het is! Je lichaam geeft aan dat het genoeg is. Je kinderen zijn klein, dochter slaapt liever thuis (al is het heel fijn dat je ouders je zo steunen)
Geld blijft altijd een ding, je man heeft volgens mij een vaste baan, je hebt goed overzicht en de dingen op de rit. Dan voorlopig maar geen uitbouw......
Het geeft iedereen rust en daar kan geen geld tegenop.
Denk er maar over.
Groet Marion

Anoniem zei

als ik dit zo lees , zOU ik het volgende het liefste doen :
een arm om je heen , en zeggen : STOP MAAR , HET IS GENOEG GEWEEST !

Vlijtig Liesje zei

Dat klinkt heftig zeg. Hopelijk houd je het vol. Maar het klinkt wel alsof je lichaam signalen stuurt dat je rust moet nemen.