dinsdag 21 mei 2013

Nogmaals dank

Nogmaals dank voor jullie reacties op het feit dat ik echt uit mijn plaat ben gegaan tegen mijn man. Mocht je je afvragen neemt ze nu gas terug...nee. Ik zie het nog steeds niet goed komen en manlief gaf me gisteren toen we er samen opnieuw over aan het praten waren zelfs gelijk. Hij had het nodig dat zijn ogen eens flink werden geopend. Helaas hielp het dit keer niet door lief te vragen, het aantal dagen dat ik nog moest door te geven, hoeveel weekenden hij dan nog had door te geven. Gisteravond heb ik even de kalender erbij gepakt en toen was het wel erg duidelijk dat hij eens uit zijn stoel moet komen. We hebben nog geluk dat het geen 30 graden is, want dan gebeurd er helemaal niets meer. Heb hem ook uitgelegd dat ik mijn ding probeer te doen voor zover ik kan en mocht alles niet aan kant en op tijd klaar zijn ik hem daar dan verantwoordelijk voor houd. Desnoods prop ik het ledikantje er nog bij in de kamer en dan zien we wel of hij nog actie gaat ondernemen. Het heeft mij ondertussen al zoveel energie gekost dat ik er leeg van ben. Ik ga vandaag verder met de lakentjes, omslagdoeken etc uitwassen. Dat is nl mijn taak. Normaal gesproken kan ik hm heel lang de hand boven het hoofd houden en begrijpen dat hij er geen zin aan heeft, maar ik heb rond 18 weken al aangegeven dat ik het verstandig vond dat hij ergens mee zou gaan beginnen, gezien zijn beperkte tijd, maar alles aan laten komen op de laatste weken daar kan ik dus echt niet tegen. En helaas ook heeft manlief geen zomervakantie dus dat is ook geen optie om het dan even allemaal te doen.Ook voor hem lijkt het me prettiger om elk weekend nu wat aan te pakken en te zorgen dat we met 8 maanden alles voor elkaar hebben. Het zit er dik in dat ik eerder beval gezien mijn slappe banden in mijn lichaam en dan zou het prettig zijn als ik me fijn kan voelen in mijn eigen huis en niet bij alles moet denken o dit klusje is er ook nog. Als de baby er straks is hoop ik dat we samen kunnen genieten in rust en niet dat manlief dan nog van alles onder handen moet halen. Ben ondertussen al wel aan het kijken of er wellicht iemand anders is die me kan helpen, maar vind dit ook weer zoiets, waarom moet ik dit gaan regelen? Manlief kan dit ook doen....... Nou ja ik ga aan het werk. Vandaag is de enige dag dat mijn dochter deze week naar school moet en ik wil proberen om deze week bij te tanken en te kunnen genieten.....

6 opmerkingen:

Anoniem zei

Zoals ook al in het vorige bericht klink je erg ontevreden over je man. Deze man werkt zo te lezen hard heeft zelfs geen zomervakantie en jij zeurt maar over het kamertje. Als ik jou was zou ik zuinig zijn op hem. Jij vraagt je af waarom jij alles moet regelen. Misschien omdat jij de hele dag thuis bent en hij 15 uur aan het werk is. Verwacht je nu echt dat hij als hij vanavond laat thuis komt hij dan nog met spullen gaat slepen of familie en kennissen gaat opbellen om om hulp te vragen. Ik zou zeggen word eens wakker. Het wassen van lakens kost echt niet zoveel tijd. Ondertussen dat de wasmachine het werk doet kun jij misschien iets gaan regelen.Verras je man hier eens mee zodat als hij thuis komt deze zaken aan de kant zijn zodat hij ook van zij welverdiende rust kan genieten. Waarom ben jij eergisteren naar de rommelmarkt gegaan met je schoonzus terwijl er nog zoveel volgens jou moet gebeuren. Had haar gevraagd of ze misschien samen met jou kon gaan opruimen. Een logeerbed heb je met zijn tweeën toch zo op de gang gezet, de zonnebank word wat moeilijker. Als het bed op de gang staat kan je man het naar boven brengen. Probeer eens verder te kijken dan dit is een klusje voor mijn man. Misschien met een beetje inzet van jou kant kan jij het ook of vraag hulp aan iemand anders als je man geen tijd ervoor heeft. Alles is beter dan maar dit gemopper dat geeft alleen maar spanning en stress.
Moeder van drie

Anoniem zei

Wel even goed maken met mannetje, hè?

Ria

Anoniem zei

Eh, dit gaat al een tijdje zo. Op je werk en thuis erger je je aan de werkwijze van anderen. Volgens je profiel ben je meelevend en meedenkend, oplossingsgericht en je hebt een groot hart. Daar is de laatste tijd niets van te merken in je schrijven. Ben je niet gewoon overspannen?

Petra zei

Ik reageer nooit erg snel, maar heb nu het gevoel dat ik niet meer anders kan. In mijn ogen speel je ontzettend met je relatie, geloof mij, liefde is niet oneindig, en in een relatie dien je respectvol met elkaar om te gaan. Dat doe jij niet, niet alleen achter de gesloten voordeur, maar zelfs in je blog zet je je man te kak. Nog 90 dagen tot de geboorte, wat heeft een baby nodig? Op het moment dat ik een to do lijstje voor mijn man neerleg, kan ik het klusteam gaan bellen (misschien ook een optie)
Sorry, en hormonen die in de weg zitten, daar geloof ik niet in, op het moment dat je je daarvan bewust bent, moet je zelf je rem aantrekken.
Dit klinkt nu erg hard, zo is het niet bedoeld, maar je bereikt echt veel meer als je op een respectvolle en liefdevolle maniet met elkaar omgaat.
Heel veel succes, Petra

Anoniem zei

Helemaal met bovenstaande reactie eens!
Praat eens op een respectvolle manier met je man! Hij werkt hard, komt s'avonds laat thuis. Ga samen in het weekend aan de slag en kijk van dag tot dag wat er nog moet gebeuren.Lijstjes werken bij mannen meestal niet, is mijn ervaring!
En het gaat jullie allebei toch om het klaarmaken van de babykamer? Dat doe je toch samen, en dat kan zo gezellig zijn. Denk goed na, voordat je weer helemaal "uit je plaat" gaat!! Niet goed voor jou, maar ook niet leuk voor je man!De baby die er aan komt is van jullie samen, dus werk dan ook gezellig samen aan de babykamer, en andere dingen die nog gedaan moeten worden. Sorry, maar dit moest mij even van het hart! Goed bedoeld overigens. Groet, Tineke.

Lianne zei

Het is ook niet aardig van ons dat we je nu allemaal ongezouten onze mening geven. Maar, jij wilt je prettig voelen in huis, heel begrijpelijk, maar ik neem aan je man ook. Probeer eens wat meer los te laten en de taken niet zo strikt verdeeld te hebben. En waarom zou je niet om hulp vragen als je man zo veel weg is? Dat kost misschien een telefoontje en zorgt voor een heleboel rust.
Niet te veel denken, gewoon genieten van je zwangerschap. Het komt echt allemaal goed.

Groetjes,
Lianne